سال ۲۰۰۶، سالی سياه برای بلوچستان!

آزاد زيستن حق تمامی انسانهائی است که روی کره خاکی زندگی می کنند، اما بلوچها همانند بسياری ازملل ديگرازاين نعمت طبيعی محرومند. آزادی بلوچها زمانی ازآنها سلب گشت که نيروهای استعماری انگليس بلوچستان را همانند درندگانی وحشی پاره پاره ودربين مزدوران منطقه ای خويش تقسيم نمودند.

سالی که گذشت، بعنوان يکی ازسياهترين سالها درتاريخ بلوچستان رقم خورد. مردم بلوچ ازابتدائی ترين حقوق ملی خويش محرومند ودرسرزمين مادری خود، شهروندانی درجه دو محسوب ميگردند. بيکاری، فقر، اعتياد، بی امنيتی وهزاران مصيبت ديگر، بلاهائی هستند که دشمنان ما برای ملت بلوچ به ارمغان آورده اند.

تلاش بلوچها دربلوچستان شرقی برای دستيابی به آينده ای بهتر، با سرکوب خشن ژنرالهای پاکستانی مواجه گشت که درجريان آن نواب اکبربگٹی، بزرگمرد تاريخ معاصربلوچستان به شهادت رسيد وهزاران تن ديگرازمبارزين سياسی بلوچ، توسط نيروهای سرکوبگروضد مردمی آن کشوردستگيروبه سياه چالها انداخته شده وبيرحمانه شکنجه ميشوند. صدها بلوچ بيگناه ديگرنيزمفقود الاثرند وهيچ اثری ازآنان نيست.

دربلوچستان غربی اوضاع بهترازاين نيست. احمدی نژاد که با شعارعدالت گستری به رياست جمهوری رسيد، چيزديگری برای بلوچها به همراه نداشت، بجزسرکوب وکشتار. نيروهای سرکوبگررژيم، بدون کوچکترين بهانه ای به سوی بلوچها تيراندازی کرده وآنان را به قتل ميرسانند وبا ورود آخوند نکونام جلاد به بلوچستان، همه روزه تعدادی اعدام ميشوند. بلوچها حتی درخانه خود احساس امنيت نمی کنند. بازداشت جوانان بلوچ، شکنجه وکشيدن ناخن درزندانهای دولت عدالت گستربه امری عادی مبدل شده است.

تمامی اين جنايات دربلوچستان، با سکوت مجامع بين المللی به اصطلاح طرفدارحقوق بشرادامه دارند. پاکستان که مکارانه خود را درصف مبارزين برعليه تروريسم جازده است، خود بزرگترين حامی آنست وجناياتش برعليه ملت بلوچ که چيزديگری بجزحاکميت برسرزمين خويش طلب نميکند، بمراتب کثيف ترازعمليات تروريستی ميباشند که مجامع بین المللی با آن درگیرند. ايران اسلامی هم که دربرابربندگان خدا پاسخگونيست وبا امام زمان رازونيازمی کند. وشايد امام زمان ازبلوچها روی برگردانست که سنی مذهبند وبه فارسی سخن نميگويند!

آری، بلوچستان سال مسيحی بسيارپررنجی را پشت سرگذاشت که درآن ضرروزيانهای فراوانی به جنبش مردمی ملت بلوچ وارد آمد. اما اين بدان معنی نيست که مبارزين ونيروهای سياسی بلوچ متزلزل شده وميدان خالی کنند. مطمئناً مبارزات رهائی بخش يکسان پيش نمی روند وجزرومدهای خاص خود را دارند. يقين داشته باشيم که سرکوبهای وحشيانه رژيمهای حاکم بربلوچستان، آگاهی ملی به همراه خواهند آورد وجنبش ملی بلوچستان بارورترخواهد گشت. نگاهی گذرا به مقاومتهای مردمی کردستان، فلسطين، آفريقای جنوبی و... گواه براين مدعاست که با سرکوب وکشتارملتهای ستمديده، نميتوان جنبشها را شکست داد.

وظائفی که برای سال آينده ميتوانيم پيش روداشته باشيم، اينکه به بازيابی ضعفهای گذشته خويش بپردازيم، نواقص وکاستيها را درحد توان برطرف سازيم وبه شکلی اصولی ترمبارزات خويش را ادامه دهيم. نبايد ازياد برد که با دشمنانی تا دندان مسلح ومکارسروکارداريم که درسرکوب ومتلاشی ساختن مبارزات عادلانه ملت بلوچ ازهیچ تاکتیکی کوتاهی نخواهند کرد.

افشای جنايات دشمن درابعادی بين المللی ويافتن دوستان وهمدردانی درسراسرجهان، ازوظائف ديگريست که بلوچهای خارج ازبلوچستان، بخصوص آنانی که دراوپا، آمريکا و... زندگی ميکنند برعهده دارند. نبايد با يکی ـ دوتماس با سازمانهای بشردوست وطرفدار حقوق بشردلسرد شد وازآنان کناره گرفت. جنبش ملی بلوچستان همانطورکه به پشتوانه مردمی درداخل بلوچستان نيازمند است، به حمايتهای بين المللی نيزضرورت دارد وايندورا بايد درکنارهمديگربه پيش برد. با این امید که سال مسیحی جدید، سال پربارتری برای جنبش ملی بلوچستان باشد.

اميربلوچ

۲۷ دسامبر ۲۰۰۷