بلوچھا واقعأ دليرانه جنگيدند و با شجاعت ناباورانه اى شھيد شدند. روحشان شاد
نویسنده: احمد
جمعه 23 آذر1386 ساعت: 22:17
سلام
این حادثه نزدیک خانه ما رخ داده این عملیات چنان قافلگیرانه بود و ثابت نمود نیروی انتطامی توانایی رودرویی با نیرو هایی مسلح بلوچ ندارد دهها کشته و زخمی از انتطامی توانایی در محل نهادند . پا فرار می گذارند بعد از انکه نیرو هایی مسلح بلوچ ترک می کنند نیروی انتطامی وارد محل می شوند کشته و زخمی های خود جمع نموده و انتقام خودشان از مردم بی گناه می گیرند سه خواهر و 4 بلوچ بشهادت می رسانند و چند نفر دسگیر می کنند .
وحشت تمام شهر فراگرفته بخصوص زابلی های مزدور
نویسنده: چوک پھره
شنبه 24 آذر1386 ساعت: 3:32
اين درگيرى به فاصله ۳ کيلومتر از سکونت ما رخ داد٬ پاسداران نميگذاشتند که ما به محل درگيرى نزديک بشويم٬ ما ميخواستيم براى کمک رسانى به زخميھا برويم٬ خيلي از بلوچھاى بيگناه و ملا کشته شدند٬ از قول يک مادر بزرگ بلوچ ٬بلوچھاى مسلح غافلگير شده بودند ولى با شجاعت بى نظيرى در مقابل صدھا پاسدار مقاومت کردند. ما صداى تيراندازى و شليک موشکھاى گوش کر کن را ميشنيديم. بلوچھا واقعأ دليرانه جنگيدند و با شجاعت ناباورانه اى شھيد شدند. روحشان شاد.
زنده باد بلوچ
| جمعه 23 آذر1386 ساعت: 19:47 |
توسط:کوران دامنى |
|
خواھشمند است ,در صورت امکان بجاى نام اھانت آميزمثلا "ايرانشھر" که ساختۀ اشغالگران پارس بسرکردگى
رضاخان قلدر است و نشانۀ استعمار يا مستعمرات کشور پارس(ايران)بربلوچستان است ,نام زيبا وبلوچى اين شھر را که ھزاران سال ملت بلوچ آنرا بنام "پھره"(فخر) ياد ميکند کلمه پھره را در نوشته ھايمان بکار ببريم, که اشغالگران بدانند براى شھرھاومکانھاى بلوچستان نامھاى بلوچى زيبنده اند نه نامھاى تحميلى اشغالگران سرزمين بلوچستان.
باشد تا مبارزه را در تمام سطوح وبا تمام معنى ودر تمام سنگرھاى آزادى به پيش ببريم.
بھتر ميبود اگر:
بجاى زاھدان=دزآپ
بجاى خاش=واش
بجاى ايرانشھر=پھره
بجاى قصرقند=کنڈاوگ
بجاى نيکشھر=گه
بجاى سراوان=شستون
بجاى داورپناه=دِزک
و و و و و و و و و و و و و
به اميد روزى که تمام اسامى مردم و شھرھا ومکانھاى بلوچستان ,بلوچى باشدنه نامھاى اجبارى و تحميلى اشغالگران سرزمين بلوچستان.
موفق و پيروز باشيد
کوران دامنى
|
پنجشنبه 22 آذر1386 ساعت: 23:56 |
توسط:دوست مخمد بلوح |
دوست عزیز نویسنده درخواست مدد نموده ای . حگومت ایران به دست نامردان است. حگومتهای دیگر دنیا از ایرانیها نامردترند از گی گمگ؟ ما باید در وحله نخست اتگا به نیروی خود داشته باشیم هر گمگی از دستمان بر میاید برای مبارزین(سرمحارانمان) انحام دهیم گسی دلش برایمان نمی سوزد. | |
+
نوشته شده در شنبه بیست و چهارم آذر 1386ساعت 10 توسط خسرو ملازهی
|
